Mary Welsh-ek, Ernest Hemingwayren emazteak, ‘How it was’ liburuan azaltzen du Annie Davis-ek eta berak 1959ko sanferminetarako logela batzuk alokatu zituztela San Fermin kaleko 7ko eraikin atxikian, eta hari “gure etxe txikia” deitzen dio.
Etxe horretan Leontxi Arrietaren memoriak bizi-bizirik jarraitzen du. 2018an oraindik ere, 87 urterekin, Leontxik gogoratzen du apopiloak heldu zitzaizkiela Guerendiáin ahizpen bitartez; horiek ‘Las Pocholas’ izenaz ezagunagoa zen Hostal del Rey Noble jatetxeko jabeak ziren. Hemingway eta bere emaztea jatetxe horretara joan ohi ziren: “1959ko sanferminetan ostatu hartzeko etxe partikular bat eskatu zuten –gogoratzen du Leontxik–. Ahal zen neurrian inork hauteman gabe egon nahi zuten, eta atseden hartzeko uneak nahi zituzten. Goiko pisuko hiru logelak alokatu zizkiguten: bat haiekin batera zihoazen senar-emazteentzat, bestea haientzat, eta hirugarrena hustuarazi ziguten, bertan mahai bat eta besaulki bat bakarrik utzita. Bertan idatzi ohi zuen Hemingwayk. Egun batean nire ahizpak lan egiteko gelara te bat igo eta Hemingway ikusi zuen biluzik...”.
Ezustea izugarria izan zen 1959ko Iruñean, baina Arrieta ahizpek ez zekiten Hemingwayk zutik eta ia biluzik idatzi ohi zuela, soinean galtzamotza bakarrik jantzita, eta hori Leontxiren ahizparendako “biluzik” joatea bezalakoa zen. Jenioen kontuak.